Przełomowy wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie kredytów frankowych

By | Bez kategorii

3 października 2019 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok o istotnym znaczeniu dla frankowiczów. Zgodnie z treścią wyroku sprzeczne z prawem klauzule w umowach kredytowych indeksowanych do waluty obcej nie mogą zostać zastąpione przez przepisy krajowe polskie, a prawo Unii Europejskiej nie stoi na przeszkodzie stwierdzeniu nieważności tych umów, jeżeli eliminacja niedozwolonych klauzul spowoduje zmianę charakteru bądź przedmiotu umowy. Głównym czynnikiem, na który sądy miałyby zwracać uwagę przy unieważnianiu tych umów jest wola kredytobiorcy.

Powyższy wyrok otwiera drogę dla kredytobiorców do występowania o stwierdzenie nieważności umów kredytowych bądź nawet o ich przewalutowanie w przypadku usunięcia klauzuli określającej sposób przeliczania franków na złote. W razie unieważnienia całej umowy kredytu kredytobiorca musiałby liczyć się z koniecznością zwrotu pobranych środków.

Ostateczny termin na złożenie wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości

By | Bez kategorii

W związku z wejściem w życie w dniu 14 maja 2019 r. nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami zmieniły się przepisy dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości, które stały się zbędne na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Określone zostały przede wszystkim terminy na złożenie wniosków o zwrot nieruchomości dla poprzednich właścicieli nieruchomości i ich spadkobierców.

Zgodnie z treścią nowych przepisów o zwrot wywłaszczonej nieruchomości uprawniony musi wystąpić do starosty w terminie 20 lat od dnia, w którym ostateczna stała się decyzja o wywłaszczeniu. W przeciwnym razie jego uprawnienie wygasa. Jeżeli natomiast powyższy termin w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej już upłynął albo do upływu tego terminu pozostało nie więcej niż 12 miesięcy, wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości może zostać złożony w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie nowelizacji. W tym przypadku ostateczny termin na złożenie wniosków o zwrot wywłaszczonych nieruchomości, które stały się zbędne na cel wywłaszczenia, upłynie dla poprzednich właścicieli i ich spadkobierców 14 maja 2020 r. Ten sam termin odnosi się do sytuacji, gdy w okresie od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia wejścia w życie omawianej nowelizacji, ze względu na brak zgody wszystkich uprawnionych albo nabycie nieruchomości w drodze umowy poprzedzonej rokowaniami, żądanie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości nie zostało złożone w terminie bądź uwzględnione.

Sprawa Kancelarii Przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – nacjonalizacja przedsiębiorstwa nie może łączyć się z przejęciem kamienic mieszkaniowych należących do właściciela tego przedsiębiorstwa

By | Bez kategorii

Naczelny Sąd Administracyjny poparł stanowisko Kancelarii Adwokat Arleny Matuszewskiej-Pukańskiej i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz zaskarżone decyzje Ministra Gospodarki odmawiające stwierdzenia nieważności orzeczeń nacjonalizacyjnych w sprawie dotyczącej upaństwowienia przedsiębiorstwa poligraficznego oraz przejęciu na własność państwa kilku kamienic na terenie Poznania. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił m.in. argument Kancelarii, zgodnie z którym wraz z nacjonalizacją przedsiębiorstwa przejęciu nie mogły podlegać kamienice mieszkaniowe należące do właściciela tego przedsiębiorstwa. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził niezgodny z prawem charakter dokumentu znajdującego się w aktach sprawy, stanowiącego podstawę nacjonalizacji.

Odszkodowanie za uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sprzecznego z wydaną decyzją o warunkach zabudowy

By | Bez kategorii

Działania Kancelarii Adwokat Arleny Matuszewskiej-Pukańskiej doprowadziły do przyznania kilkumilionowego odszkodowania właścicielom nieruchomości w Poznaniu, którym uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uniemożliwił zabudowę działek zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. W sprawie kluczowe było wydanie przez Prezydenta Miasta dla przedmiotowej nieruchomości oraz sąsiednich działek decyzji o warunkach zabudowy. Sąd Okręgowy w Poznaniu uzasadniając wyrok nie miał wątpliwości, że pomimo iż decyzja obejmuje także działki sąsiednie względem działek powodów, to już samo uchwalenie obejmującego je planu miejscowego zmieniającego ich przeznaczenie obniża wartość nieruchomości w stosunku do wartości, jaką miała nieruchomość przed uchwaleniem miejscowego planu i tym samym skutkuje szkodą. Szkodę naprawić zobowiązana jest uchwalająca miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gmina.

Droga i boisko wchodzące w skład dawnego majątku dworskiego odzyskane przez spadkobierców

By | Bez kategorii

W postępowaniach prowadzonych przez Kancelarię Adwokat Arleny Matuszewskiej-Pukańskiej Wojewoda Mazowiecki orzekł, że zespół pałacowo-parkowy w Sikorzu nie podlegał pod przepisy Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy rolnej z 6 września 1944 roku, natomiast odmówił stwierdzenia, że pod powyższy dekret podpadało boisko oraz droga znajdujące się w pobliżu pałacu. Po odwołaniu sporządzonym przez Kancelarię Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zmienił decyzję Wojewody Mazowieckiego odnośnie boiska i drogi, stwierdzając, że one również nie podlegały pod przepisy dekretu z 6 września 1944 r. W międzyczasie Kancelaria doprowadziła do wpisania prawa własności zespołu pałacowo-parkowego spadkobierców byłych właścicieli do księgi wieczystej.

Zespół pałacowo-parkowy o funkcji mieszkalno-rekreacyjnej odzyskany przez spadkobierców

By | Bez kategorii

Wojewoda Wielkopolski na wniosek Kancelarii Adwokat Arleny Matuszewskiej-Pukańskiej, po przeprowadzeniu postępowania, stwierdził niepodleganie przez zespół pałacowo-parkowy w Oporowie pod dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy rolnej z 6 września 1944 roku. Decydujące było ustalenie, że część dworska majątku miała funkcję wyłącznie mieszkalno-rekreacyjną, a pałac nie był miejscem, z którego zarządzano częścią gospodarczą. Trwa proces o wpisanie spadkobierców dawnych właścicieli do księgi wieczystej, który przed sądem I instancji zakończył się wyrokiem uwzględniającym powództwo Kancelarii.

Jak bezpiecznie wynająć mieszkanie? Najem okazjonalny jako forma zabezpieczenia interesów wynajmującego

By | Bez kategorii

Zaległości w zapłacie czynszu, zajmowanie mieszkania pomimo rozwiązania umowy, naruszanie porządku przez lokatora i brak wywiązywania się z postanowień umowy najmu – pomocnym narzędziem zapewniającym bezpieczeństwo wynajmującemu i uniknięcie konfliktu z najemcą może okazać się zawarcie umowy najmu okazjonalnego.

Czym jest najem okazjonalny?
Uciążliwi najemcy, którzy zalegają z opłatami mogą stanowić znaczny problem nie tylko w przypadku egzekwowania należności, ale również w związku z zajmowaniem lokalu po rozwiązaniu umowy najmu. Receptą na tego typu zagrożenia może być dla właściciela lokalu tzw. najem okazjonalny. W odróżnieniu od zwykłej umowy najmu, najem okazjonalny pozwala na szybkie usunięcie najemcy z mieszkania, bez konieczności prowadzenia długotrwałego postępowania eksmisyjnego oraz ponoszenia kosztów sądowych z nim związanych.

Kto może skorzystać z najmu okazjonalnego?
Najem okazjonalny jest szczególnym rodzajem najmu przewidzianym dla osób fizycznych zawierających umowę niezwiązaną z prowadzeniem działalności gospodarczej. W praktyce dotyczy zatem najmu lokalu wyłącznie na cele mieszkaniowe na czas oznaczony, jednak nie dłuższy niż 10 lat. Oczywiście, po wygaśnięciu terminu, możliwe jest zawarcie umowy na kolejny czas oznaczony. Za każdym razem należy jednak pamiętać o granicy 10 lat.

Jak skonstruować umowę?
Umowę dla jej ważności należy zawierać w formie pisemnej i trzeba do niej załączyć:
1) oświadczenie najemcy w formie aktu notarialnego, w którym poddaje się egzekucji i zobowiązuje się do opróżnienia i wydania lokalu używanego na podstawie umowy najmu okazjonalnego w terminie określonym w żądaniu opuszczenia lokalu,
2) wskazanie przez najemcę innego lokalu, w którym będzie mógł zamieszkać w przypadku wykonania egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu,
3) oświadczenie właściciela lokalu lub osoby posiadającej tytuł prawny do lokalu, w którym najemca mógłby zamieszkać, o wyrażeniu zgody na zamieszkanie najemcy i osób z nim zamieszkujących w lokalu.

Fakt zawarcia umowy najmu okazjonalnego zgłasza się naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania właściciela, w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia najmu. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje brakiem przysługiwania szczególnych uprawnień przewidzianych dla właściciela lokalu, a umowa ma charakter zwykłej umowy najmy uregulowanej przepisami Kodeksu cywilnego.

W jaki sposób eksmitować najemcę?
Po wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy najmu okazjonalnego lokalu, jeżeli najemca dobrowolnie nie opróżnił lokalu, właściciel doręcza najemcy żądanie opróżnienia lokalu, sporządzone na piśmie opatrzonym urzędowo poświadczonym podpisem właściciela. Gdy najemca nadal nie opuszcza lokalu we wskazanym terminie, właściciel składa do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, a po nadaniu klauzuli wszczyna postępowanie egzekucyjne. Zrealizowanie takiej formy umożliwia właścicielowi pominięcie postępowania eksmisyjnego, które w wielu przypadkach jest długotrwałe i wymaga poniesienia dodatkowych opłat.

Co zyskuje właściciel lokalu?
Najem okazjonalny, który umożliwia pominięcie postępowania sądowego o eksmisję, może znacznie uprościć i przyspieszyć zmianę najemcy. Takie rozwiązanie zapewnia również ograniczenie kosztów sądowych związanych z procesem i zapewnia skuteczne opróżnienie lokalu z uciążliwych najemców w krótkim czasie.

Odszkodowanie za pozbawienie prawa własności i odmowę przyznania prawa własności czasowej gruntu w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście

By | Bez kategorii

Sąd Okręgowy w Warszawie, dzięki postępowaniu prowadzonemu przez Kancelarię Adwokat Arleny Matuszewskiej – Pukańskiej, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz klienta Kancelarii odszkodowanie w wysokości 3 mln złotych tytułem naprawienia szkody powstałej na skutek pozbawienia klienta na mocy dekretu z 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy prawa własności oraz braku przyznania prawa własności czasowej gruntu położonego w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście.

Spadkobiercy odzyskują zespół pałacowo-parkowy

By | Bez kategorii

Dzięki postępowaniu prowadzonemu przez Kancelarię Adwokat Arleny Matuszewskiej – Pukańskiej Wojewoda Mazowiecki orzekł, iż zespół pałacowo-parkowy położony w miejscowości Srebrna k. Płocka, nie podlegał pod przepisy Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o Reformie Rolnej z 6 września 1944 roku. Powyższe orzeczenie pozwoliło na odzyskanie przez spadkobierców własności obiektu. Jest to jedna z szeregu tego typu spraw prowadzonych przez naszą Kancelarię.

Sprawa Kancelarii przed Trybunałem Konstytucyjnym – przepisy o hipotece na części ułamkowej sprzeczne z Konstytucją

By | Bez kategorii

Działania Kancelarii Adwokackiej adwokat Arleny Matuszewskiej – Pukańskiej doprowadziły do uznania niekonstytucyjności przepisu art. 76 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361, ze zm.; dalej: u.k.w.h.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 26 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 131, poz. 1075), zgodnie z którym, hipoteka na części ułamkowej nieruchomości obciążać miała w tym samym zakresie części ułamkowe wszystkich nieruchomości utworzonych przez podział nieruchomości.

W prowadzonej przez Kancelarię sprawie o zniesienie współwłasności nieruchomości, która toczyła się przed Sądem Rejonowym Poznań – Stare Miasto w Poznaniu, powstała wątpliwość, czy przepis o obciążeniu hipoteką wszystkich powstałych przez podział nieruchomości jest zgodny z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego w Paryżu w dniu 20 marca 1952 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175, ze zm.; dalej: Protokół).

Wątpliwości sądu co do konstytucyjności wyżej wskazanego przepisu pojawiły się na tle następującego stanu faktycznego i prawnego. Współwłaściciele nieruchomości gruntowej, zabudowanej wielorodzinnym budynkiem mieszkalnym, wystąpili z wnioskiem o częściowe zniesienie współwłasności przez wydzielenie osiemnastu samodzielnych lokali mieszkalnych oraz jednego lokalu użytkowego (garażu) i przyznanie ich na wyłączną własność poszczególnym współwłaścicielom. Zgodnie z treścią działu IV księgi wieczystej, prowadzonej dla nieruchomości wspólnej, udziały trzech współwłaścicieli obciążone były hipotekami przymusowymi. Art. 76 ust. 1 zdanie drugie u.k.w.h. stanowił, że: „Hipoteka na części ułamkowej nieruchomości obciąża w tym samym zakresie części ułamkowe wszystkich nieruchomości utworzonych przez podział”. Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu wskazał, że z mocy tego przepisu każdy z lokali, wyodrębnionych orzeczeniem znoszącym współwłasność, zostanie obciążony: trzema hipotekami przymusowymi kaucyjnymi oraz dwiema hipotekami przymusowymi zwykłymi. Powstanie wówczas hipoteka łączna na wcześniej obciążonych udziałach w nieruchomości wspólnej, należących do współwłaścicieli, którzy nie żądają wydzielenia na ich rzecz lokali, oraz na udziałach we wszystkich nowo powstających nieruchomościach lokalowych. Przedmiot pierwotnego obciążenia hipotecznego pozostanie nadal obciążony, ale wierzyciel uzyska ponadto zabezpieczenie na nieruchomościach utworzonych przez podział.

Czynności podjęte przez Kancelarię doprowadziły do uznania przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności ww. przepisu (wyrok TK z dnia 10 lipca 2012 roku, sygn. akt: P 15/12).

Utrata mocy obowiązującej art. 76 ust. 1 zdanie drugie u.k.w.h. oznacza powrót do stanu prawnego sprzed 20 lutego 2011 r. W okresie poprzedzającym wprowadzenie do porządku prawnego kwestionowanego unormowania ustawą nowelizującą z 26 czerwca 2009 r. losy hipoteki na udziale we współwłasności nie były uregulowane ustawowo, lecz kształtowały się w praktyce orzeczniczej.